BİRKAÇ BİN TON ALTININ ÖNÜNDE DİZ ÇÖKTÜĞÜ HÜKÛMDAR : MANSA MUSA
 |
| Mali Mansa Musa |
Afrika’nın kalbinde, güneşin toprağa ateş gibi düştüğü diyarlarda; altının yerin bağrından bir su gibi fışkırdığı topraklarda, Mali İmparatorluğu isminde bir devlet çağının en kudretli devleti olarak yükseliyordu. Ve o ihtişamlı tahtta, adı asırlar boyu dillerden düşmeyecek bir hükümdar oturuyordu:
Mansa Musa.
1312 yılında tahta çıktığında, yalnızca bir kral değildi; adaletin, hikmetin ve zenginliğin cisimleşmiş hâliydi. Krallığı altında Malî toprakları genişledi, sınırlar ufuklara dayandı. Krallığın en önemli şehirleri Timbuktu ve Gao, onun devrinde sıradan şehirler olmaktan çıkıp ilmin, ticaretin ve imanın parlayan yıldızlarına dönüştü. Mali artık yalnızca altınıyla değil, tüm Afrika'da hatta o tarihlerde bilinen tüm dünyaya medeniyet taşıyan bir güç olarak anılıyordu.
Ama Mansa Musa’yı efsane yapan şey, kasalarını dolduran altınlar değildi. Onu ölümsüz kılan, kalbinde taşıdığı Allah'a olan imanıydı.
1324 yılında, Allah’a verdiği sözü yerine getirmek için yola çıktı. Hedefi Mekke’ydi; yoluysa Sahra’nın kavurucu sessizliğinden geçiyordu. Bu, sıradan bir hac yolculuğu değil; tarihin akışını titreten bir yürüyüştü.
Ardında binlerce insan vardı: askerler, âlimler, hizmetkârlar, tüccarlar…Bütün masraflarını kendisinin karşıladığı 20.000 den fazla kişiyle Hac seferine çıkmıştı. Önünde ise develerin sırtında taşınan dağlar kadar altın. Gittiği her yerde cömertlik yağmur gibi yağdı. Fakirlerin elleri doldu, âlimlerin gönlü şenlendi, mescitlerin duvarları onun infakıyla yükseldi.
Kahire’ye girdiğinde, şehir nefesini tuttu. Altın öyle bol aktı ki, pazarların dengesi sarsıldı; para değerini yitirdi. Öyle ki hacca gidiş ve dönüş seferinde yol güzergahında bulunan belde şehirler kasabalar ilçelerinin tamamında fakir fukaraya ilim erbabına talebelere medreselere ilim yuvalarına camilere dağıtılan altın miktarının 100 tondan fazla olduğu tarihçiler tarafından rivayet ediliyor.
Tarihçiler, bir hükümdarın cömertliğinin bir imparatorluğun ekonomisini etkileyecek kadar güçlü olduğuna ilk kez tanıklık ediyordu.
Mısır Sultanı onu bir hükümdar gibi değil, bir çağın temsilcisi olarak karşıladı. Din konuşuldu, ilim konuşuldu, hikmet konuşuldu. Mansa Musa camiler inşa ettirdi, medreseler kurdu ve İslam’ı ne zorla ne korkuyla; adaletle, ilimle ve ihsanla yaydı.
Memleketine döndüğünde, servetini yeniden kasalara kilitlemedi. O serveti ilme dönüştürdü. Timbuktu, onun eliyle bir bilgi şehrine dönüştü. Kütüphaneler doldu, ilim halkaları kuruldu. Sankore Üniversitesi, Mağrip’ten Endülüs’e, Hicaz’dan Sudan’a kadar âlimleri kendine çeken bir nur merkezi hâline geldi.
1337 yılında, Mansa Musa bu dünyadan ayrıldı. Ardında ne sadece altın ne de sadece toprak bıraktı. Ardında bir medeniyet fikri bıraktı.
Çünkü altın tükenir, tahtlar yıkılır, devletler dağılır; ama imanla inşa edilen izler silinmez.
Eğer bu hikâye kalbine dokunduysa bil ki, en büyük servet terazilerle ölçülen değil; insanlığa bırakılan izdir.
Ve bazen bir hikâye, karanlıkta yakılan bir meşale olur; bir kalbi uyandırır, bir aklı hakikate çağırır.
Allah sana rahmet eylesin ey Mansa Musa
Arapçadan tercüme:
Abdülhamid Doğan
Günün Sözü uygulaması ile her sabah yeni bir ilham, motivasyon veya düşündürücü bir sözle güne başlayın. Dünyaca ünlü alimlerden yazarlara, liderlerden , müslüman komutanlardan sanatçılara kadar yüzlerce anlamlı söz sizi bekliyor.
- 📖 10.000+ özenle seçilmiş söz
- 🎨 Kişiselleştirilebilir arayüz ve bildirimler
- 🌍 Çevrimdışı erişim imkanı
Android cihazlarınızda hemen kullanmaya başlayın!
0 Yorumlar